10 Mayıs 2012

Beşinci Köşe

Dedalus Kitap tarafından yayımlanan yeni öykü kitabım "Beşinci Köşe" 14 Mayıs haftasında raflarda olacak...

28 Ağustos 2009

Yayımlanan Öyküler - Devam

- Karşın Edebiyat dergisinin (2008) 8.sayısında “Üç Çakıl Taşı” isimli öyküsü yayımlandı.
- Kolejliler Dergisi (2008) 95. sayısında Suzan Bilgen Özgün tarafından yapılan söyleşi yayımlandı.
- Karşın Edebiyat dergisinin (2009) 9-10.sayısında Orkun Levent Boya tarafından yapılan söyleşi, kitaba adını veren öykü "İçimdeki Kalabalık" ve Suzan Bilgen Özgün tarafından hazırlanan kitap yorumu yayımlandı.








- Ka
rşın Edebiyat dergisinin (2009) 12.sayısında “Neden” isimli öyküsü yayımlandı.
- Karşın Edebiyat dergisinin (2009) 14.sayısında “Venedik” isimli şiiri yayımlandı.

Cumhuriyet Kitap Eki - Sedat Demir Yazısı

KENTLİ KADININ FALI

Sedat DEMİR

Kentlere, hatta merkezlerin dışında bulunmasına rağmen teknolojilerle yeni kent kültürüne kolayca eklemlenen yaşamlara göz atıldığında, kadın ya da erkek olsun, bireyin toplumla olan ilişkilerinde karşılaşılan güçlüklerin fazlaca olduğu görülür. Bu yeni bir bilgi değil, ama çelişkileriyle daima karşımızda, canlı. Çevreleriyle çatışmalara yol açan bu zıtlıklar, insanı ister istemez çıldırmanın eşiğinde tutabilir, bekletebilir ve zaten sonuçlara bakıldığında, çıldırmanın işten olmadığı bile bilinir. Özellikle kadın olmak, yeryüzünün neresinde ve tarihin hangi döneminde olursa olsun iki cinsiyetin de paylaştığı açmazlarla birlikte altından kalkılması zor olan bir yük ağırlığında, toplumun sırtında. 'Kadın gibi' olmayı ve 'kadın olarak' konuşabilmeyi başarabildiği ilk öykülerinde Gamze Güller, fincanı eline almış, edebi yalınlıkta, özgün bir dille kentli kadının falına bakmış. Dişil belleğin katmanlarına duran tozu silmek; içerik bütünlüğü çerçevesinde, Güller'in kitabında yaptığı, bu. Ben-anlatıcı tarafından seslendirilen kurmacalarında, Güller, aşkın yabancılaşmasıyla yaralanan, kentte yalnızlaşan, 'mağdur' bırakılan kadınların fısıltılarına kulak kabartıyor ve duyabildiklerini aktarıyor. Kitabın içinde erkek, sadece bir kere, o da kahramanlığa öykünerek başrolü kapabilmiş. Dekora -ya da mekân- gelince, tabii ki kent ve insanın başına musallat olan onun kültürü.Gerçekte, kadın olarak yaşamak ve bu yaşamı kentte sürdürmek çaresizliği mi çağrıştırıyor? Çaresizliği imleyecek kadar abartılı olmasa da, sosyal bilimcilerin sayrılara yol açan görünümün altını, yenilenen feminist ideolojilerle sürekli çizmeleri, vakıanın boyutunu oldukça açıklayıcı duyuruyor; yani, listeye alınabilecek bütün sorunsalların yanında, belirginliğiyle bireylerin sürekli yanında taşıdıkları cinsiyetlerinin farklılıkları, sözü edilen sonuçları dolaysız biçimde etkiliyor. Baskı kelimesini anıştıran etkenler, duyarlılıkları ya sayrılara dönüştürüyor ya da vicdani sorumlulukları delilik olarak adlandırıyor.Öte yandan edebiyat, duyarlı olmakla, saplantılar eşliğinde şiddetlenen delilik arasındaki en derin çizgiyi çeken uğraşılardan birisi, belki de tek olanı. Gamze Güller, sosyal anomalinin içinde çıldıran kadınların ayrıksı bir biçimini anlatıyor okurları için, satır aralarında. Karakterlerinin tamamı dertli, günümüz koşullarında kadın oldukları için.
DUYARLILIKLA DELİLİK ARASINDA
Elbette, derdini edebi olanla söyleyivermek dayanılmaz bir dürtü. Ne ki, salt anlaşılma isteğiyle, mesaj iletme çabasıyla ya da eğlenceli klişelere başvurma eylemleriyle sıkıntısını dillendirmenin, en başta anlatan için tehlikeli bir seçim olduğu da açık. Gamze Güller, bu yollara hiç sapmadan, özenle seçtiği kelimelerle eğitimli kadının kendi içinde yaşadığı ve içinde bulunduğu anaforları anlatmış. Her ne kadar içeriği olası saplantılarla yapılmış öykülere yer vermiş olsa da en akıllıca olanla, edebiyatla ulaşabilmiş okuruna. Ulaşabilmiş, çünkü kelime kelime güçlendirilmiş, usun ve toplumun insana oynadığı oyunlarla renklendirilmiş ve farklı dünyalardan, yalnızlıklardan yapılmış bir kitap, İçimdeki Kalabalık. Kitabın, biçemin özgünlüğünü, dilin bütünlüğünü sağlayan yapısının yanı sıra ayrıntıları tespit eden, onların peşini bırakmayan ve görülen düşlere 'belki halüsinasyonlara- ait benzetmeleri gerçeğe yaklaştıran özellikleri var. Düş ürünü olabilecek resimler, asla ağdalı bir söyleyişe kaçmadan özellikle günümüz eğitimli kadınının defterinde olabilecek sorunsallar, her öykünün belli başlı metaforları. Tutulduğunda, can yakacak deneyimleri nicelemiş cümlelere yaslanan 'ya da arasına sıkıştırılan- sıfatlar, onların nitelediği eşyalar ve canlılar anlatıyı okuma keyfine hızla yaklaştıran, yapıştıran birer öykü gibi görünüyor, tek başlarına. On bir öykünün her biri okurunu, bildik ama göz ardı edilen, hiç de konforlu olmayan dünyalarda, çağımızın deliliklerinin estetikle açıklanabileceği sınırlarda ağırlıyor.İlk öyküsünde, henüz kitapta neler olup bittiğini anlamak için kafasını uzatan okur, beyninden vurulmuşa döner. Dağların Soluğu adlı öyküde, yazar gerçeğe büyü katarak yaman bir kahraman oluşturmuş ve işin içine bütün şartlarıyla günümüz Irak coğrafyasını dahil etmiş. Aradığı sevgilisiyle çıplak bir arazide karşılaşınca onu hiç de umduğu gibi bulmayan kahraman, silahı ona doğru uzatır. Aşkın anlamına onun gerçeğini yakınlaştırmak için kullanılan soyut anlatım biçimi, anlatılmak istenenden çok daha sert; yani her şey tam yerinde, bu öyküde. Ağrı'da, genç kızlığa yeni yeni adımlarını atan bir çocuğun sessiz öyküsü var. Kolonya ve hastalık kokan evinde karanlık her şeyi ve herkesi yutuyor ve günler dayanılmaz bir ağrıya dönüşüyor. Yazarın mimarlık mesleğinden izler barındıran Otel, yine onun kaleminde kişileştirilmiş bir binanın soluk alıp verişini anlatıyor. Mimarın elinde can bulan otel, onun gözlerinde son nefesini veriyor ve bundan sonrası fantastik bir yolculuğa benziyor. Ancak bu öykü, yazarının mesleğiyle yakınlığı hakkındaki bilgisinden başka bir sır veriyor. Mimar karakterinin çizdiği, yaptığı binayı benimsediği düzeyde, yazar da karakterleriyle aynı mesafede duruyor. Onları, kimsenin eline bırakmadan delirtiyor.
MEKZER, VOZET VE TÖBEK!
Yazarın bu eylemine, kitap içinde en yakın duran örnek, Noel Baba'nın Bisikleti. Artık kimin eline geçtiği, içinde hangi dilin konuşulduğu belli olmayan, dükkânlarında anlayış gösterilmeyecek düzeyde berbat bir Türkçe yazan caddelerde yürüyor karakter ve taşıtlarda da aynı delilikle karşılaşıyor. Bazen böylesi bir çağda yapılması gereken en tutarlı tavır, deliliğin sularına, ama diğerlerininkine bulaşmayan bir suya kendini bırakmak. Güller'in seçtiği kadın da öyle yapıyor ve son olarak dünyanın yüzüne kapıyı çarpıyor. Mizah, çizgisini yukarıya taşıyor Noel Baba'nın Bisikleti'yle, ancak kahramanımız kapısını kapatmadan duramaz, 'mekzer', 'vozet' ya da 'töbek' diye tuhaf bir sözlükle konuşan kente. Kitaba adını veren İçimdeki Kalabalık'ta, kahraman her ne kadar, 'Teknolojinin insanı yalnızlaştırdığı koca bir yalan!' dese de hikâye, çevremizdeki kişilerin aslında kendimiz tarafından oluşturulmasıyla ilgili. Yüzeysel biçimde, sahte içtenliklerle yürütülen ilişkilerin getirdiği yalnızlıktan bahsediliyor bu öyküde. Kimsenin kimseyi anlamadığı, sadece başarının 'başarısızlıkların- konuşulmaya yüz tuttuğu bir topluma, işsizliğe bir de diş ağrısı ekleniyor ve öyküye kalabalığın uğultusu karışıyor. Gel Pisi Pisi de mizahın konuk olduğu bir öykü ve içinden deterjan kokularının yükseldiği bir anlatı. Mecazı bol olan bu öyküde, tahrip edilen onca eşyadan sonra tabii bir rahatlama söz konusu oluyor ancak 'ev hanımları' diye tabir ettiğimiz topluluğun zaman içinde minder aralarına, halı altlarına sıkıştırdığı sıkıntıların bir anda ortaya fırlamasına komşuların gürültüsü de eklenince, ev baştan aşağı evin hanımın müzesine dönüşüyor. Sonraki anlatı, kitabının ilk öyküsünün aksine, silah yerine kalemi alan ve boşanma akdine imzayı atanın 'ölümün rengi'nin ne olduğunu soruşturmasıdır. Gizil bir annelik gücü hissedilir bu öyküde. Ölümün tadı bellidir: Metalik, yoğun ve acı. Ve bu tat çocuğunun ölümüdür. Kutu ise, modern zamanların çalışma ortamına eşsiz göndermelerde bulunan bir anlatı. Paravanın arkasında, dışarıdan gelen seslerle yaşayan bir ofis çalışanının iç seslerini dinlediğimiz öyküde, onun sesini hiç kimse duymaz. Ofis çalışanı, kendi benzetmesiyle, yüzünü göstermeden ortalıkta dolaşanlara 'vücutsuz sesler' der. Gamze Güller'in Park'ta öyküsü eski bir aşkın yeniden alevlenen kininin dudak kenarlarında nasıl çiçeklendiğini söyler.Kayıp Aranıyor'daki başarısız adam, kitabın erkek kahramanı. Eksiklikleri ve hissettiği yoksunlukları yüzünden tercih ettiği yaşama kavuşamayan, gönüllü biçimde içine düştüğü zihinsel yanılsamalarıyla kaçmaya çalışan ve kendi yanılsaması içine düşüp boğulmak üzere olan bir adamın hayatı çizilir burada. Gamze Güller, ilk kitabıyla okurun karşısına çıkıyor ve okurun beğenisini üzerinde toplamayı başarıyor, onları hüzne boğarak, şaşırtarak ya da güldürerek, ustaca. Açıkçası çift kişilik yalnızlıkların kadın tarafını güçlü bir dille öykülüyor. Ancak Güller'in, etrafı birçok tanımla çevrelenebilecek, hangi teoriye dayanırsa dayansın daima bol çağrışımlı bilgileri herkesin zihninde yer bulan, soluk alıp veren yapılarında değişkenlerin karakteristiği ve hızı can alıcı olan, bu yüzden bireyin karşısına çoklukla bir sır olarak çıkan, tarihin kadim meseleleri de bunlara eklendiğinde içinden çıkılamaz birer organizmaya dönüşen kent olgusundan en doğru biçimde yararlanması dikkat çekici. Yazar, çılgın kalabalıktan uzakta duramayanların öykücüsü. Bununla birlikte, kadın edebiyatçılarımızın, öncelikle öykü alanında, toplumu-okuru yeniden düzenleyecek kadar etkili olduklarını, öykü dergilerinin sıklıkla dosya konusu olarak kadın öykücüleri, onların öykülerini seçmelerinden ötürü biliyoruz. Bir yazarı belirli bir türün anlatıcısı olarak görmenin ne kadar doğru olabileceğini tahmin edemiyorum ama Gamze Güller'in, bu edebiyatın en parlak yıldızlarından birisi olacağını kestirmek güç değil.

İçimdeki Kalabalık/ Gamze Güller/ Turkuvaz Kitap/ 90 s.
Cumhuriyet

31 Ekim 2008

İmza Etkinliği'ne Davet

"İçimdeki Kalabalık" imza etkinliği, 9 Kasım Pazar günü Tüyap İstanbul Kitap Fuarı 2. salon 405A no.lu Turkuvaz Kitap standında 12:00-14:00 saatleri arasında olacaktır.

Katılabilmeniz dileğiyle...

29 Eylül 2008

29 Eylül 2008 tarihinde Sabah Gazetesi Günaydın ekinde yayımlanan Belgin Çoban yazısı

Yazın dünyasına yeni bir kalem katıldı

Bugün sizleri çiçeği burnunda bir yazarla tanıştıracağım. Öykülerinden oluşan ilk kitabı 'İçimdeki Kalabalık' birkaç gün önce Turkuvaz Yayınları'ndan çıktı. Onun kadar ben de heyecanlıyım, yazın dünyası yeni bir kalem kazanıyor çünkü. Yazarımızın ismi Gamze Güller, kendisi Ankaralı ve bir mimar. Öykülerini bir bina inşa eder gibi incelikle inşa etmeye çalışmış. Temiz bir Türkçe'si var. Herkesin içinde bulunan, yabancı kalmayacağı duyguları anlatıyor. Herkesin zihninde kurduğu ama dile getiremediği cümleleri yazıyor. Bunu yaparken de tamamen samimi davranıyor ve okuru tamamen özgür bırakıyor. Sıkmıyor. Parçalamıyor. Hoyrat davranmıyor. İnsansı durumları ele alıyor ve karikatürize ediyor. Örneğin bir ev kadının evini temizlerken aslında içindeki sıkıntılardan kurtulmaya çalışmasını... Örneğin kendinden ve sürdürdüğü hayattan sıkılan birinin bir başkası olma hayaline kendini kaptırmasını... Örneğin eski bir sevgiliyle yıllar sonra bir araya gelen kişinin aklına düşenleri...

Hemen her yazarın ilk kitabında örneklerinin olduğu minik eksiklikler bu kitapta da görülüyor ama ben yazmaya cesaret edip de, yayımlatma cesareti olmayanlara Gamze Güller'i örnek gösteriyor, "Ha gayret!" diyorum. Ve sözü yazarımıza bırakıyorum.
* 17 yıldır mimar olarak çalışıyorum. Kendimi bildim bileli yazmaktan hiç vazgeçmedim. Çocukluğumdan beri birşeyler yazıyorum, yazarak kendimi daha iyi ifade edebildiğimi düşündüm hep. Bir gün yazdıklarımı yayımlatabilmek çocukluk hayalimdi. Ama yakın zamana kadar bir hayal olarak kalacağını sanıyordum.
* Hep yazdıysam da yazdıklarımı paylaşmak veya belli bir format altında toplamak için cesaretimi toplamam güç oldu. Um:ag (Uğur Mumcu Araştırmacı Gazetecilik Vakfı) bünyesinde 'Yazma' ve 'Uygulamalı Öykü' seminerlerine katılana dek yazdıklarımı ciddi anlamda değerlendirmek için nasıl bir yol izleyeceğimi bilemiyordum. Bu seminerlerle yeniden öykü yazmaya ve daha önce yazdıklarımı toparlamaya başladım. Kitabı oluşturan öykülerin dosyasını hazırlamam iki yıldan fazla zamanımı aldı.
* Yazmak benim için bir algılama şekli, yaşam biçimi, bakışaçısı... Çocukluğumdan beri birşeyler karaladığım, dertleştiğim defterlerim oldu. Yazarken kafamı toplayıp birşeyleri netleştirebiliyorum kendi içimde. Kendi hakkında düşündüklerimi de dış dünya için hissettiklerimi de anlamlandırabiliyorum yazarken. Bazen aklıma gelen bir şeyi yazmadan bir türlü rahat edemiyorum. Bir çeşit susuzluk gibi aslında, dindirebilmenin tek yolu yazmak.
* Beni okuyanların aklında yeni bazı kapılar açılabilmesi tek umudum. Ben yazarken pek çok kapı aralıyorum. Bunlardan bazılarını okuyanlara da gösterebilirsem ve okurken benim yaşadığıma benzer heyecanlar duymalarını, gülümsemelerini ya da öykü kahramanıyla birlikte hüzünlenmelerini sağlayabilirsem bu büyük bir başarı olur. Ama eğer dille bir atmosfer yaratabilir ve okuyanları da içine çekebilirsem o zaman gerçekten yazıyor olurum.
* Planlı programlı yazmadığım için öykü yazarken belli bir hedefe ilerlemiyorum. Başlarken genellikle bir cümle ya da bir imge oluyor aklımda. Yazdıkça onu anlatmanın türlü yolları açılıyor önümde. Bir anı ya da etkiyi anlatmak istiyorum. Ve öykü ilerlerken neler olacağını ben de merak ediyorum. Yazdıkça öykü beni yönlendiriyor. Nereye gideceğimi iyi kötü kestirsem de, bazen sürprizlerle karşılaşabiliyorum. Yazarken sonunda ne olacağını bilmediğim için heyecanlanıyorum.
* Yazmaya devam etmek ve gün geçtikçe ilerleyebilmek istiyorum. Bu benim hep yapmak istediğim şeydi. Şimdi bir adım attım yalnızca, önemli olan bundan sonra yazmanın hayatımda daha büyük bir yeri olması ve daha iyi şeyler yapabilmek.

http://arsiv.sabah.com.tr/2008/09/29/gny/coban.html


13 Eylül 2008

Arka Kapaktan

"Hiç kalbinde kırmızı çiçekler açtı mı senin?’ diye sormuştu bana eskiden beni çok seven biri, anlamamıştım. Bir gün âşık oldum, anladım. Beklemenin sahip olmaktan daha güzel olduğunu, kalbime dikenlerini batırıp da kanatanın aslında kavuşmak olduğunu keşfettiğimde, artık genç bile sayılmazdım.”

Gamze Güller kitabındaki her öyküde değişik bir dünyanın kapısını açıyor okuruna, insanlık hallerine duygu zenginliğiyle, gönül gözüyle yaklaşıyor. Kâh şaşırtıyor öykünün sonunda, kâh güldürüyor. İkili ilişkilerdeki kırılma noktalarını, aşkın değişik hallerini ustalıkla katıyor öykülerine.

“Gamze Güller’in öykülerinde dikkatimi çeken, farklı dünyaları içtenlikle anlatması ve tekrara düşmemesi oldu. Dili, anlatımı, ayrıntı seçimi, atmosfer oluşturması kısa sürede kendi biçemini yaratacağının ipuçlarını veriyor.”

CEMİL KAVUKÇU İTE

17 Ağustos 2008

Turkuvaz Kitap - Editörün Notu

"...Son mektubumuzdan bu yana epeyce yol aldık, kitap sayımız 175`e ulaştı. Aramıza yeni yazarlar katıldı. Ankaralı genç öykücü Gamze Güller`in İçimdeki Kalabalık adlı kitabı Eylül`de okurla buluşacak. Düzgün dili, incelikle yarattığı öykü evreniyle Gamze Güller`in son dönemde biraz durgunlaşan öykülüğümüze yeni bir soluk getireceğine inanıyoruz..."

http://www.turkuvazkitap.com.tr/

İçimdeki Kalabalık